symbol

Met elektronische neus vroegtijdig kanker opsporen

Het diagnosticeren van maagkanker is geen gemakkelijke taak. Doorgaans komen er onaangename procedures en soms ook volledige narcose bij kijken. Israëlische, Chinese en Letse onderzoekers hebben nu wellicht een manier gevonden om de stress van ingewikkelde procedures te verminderen: zij hebben een test ontwikkeld die maagkanker kan “ruiken”.

De test is gebaseerd op de elektronische neustechnologie – sensoren die zo nauwkeurig zijn dat zij geuren kunnen oppikken waartoe de menselijke neus nooit in  staat zal zijn. Volgens de onderzoekers hebben de kanker moleculen een specifieke geur die met behulp van deze elektronische neus kan worden geïdentificeerd. Bij het testen op 130 Chinese patiënten met spijsverteringsproblemen wist het apparaat 90 procent van de keren onderscheid te maken tussen kanker en goedaardige aandoeningen.

De meest gebruikelijke methode om maagkanker, een van de dodelijkste vormen van kanker, te diagnosticeren is middels gastroscopie. Iedereen die wel eens zo’n onderzoek heeft moeten laten doen kan beamen dat het inslikken van een buis met camera voor het maken van foto’s van je maag uiterst onaangenaam is. Niet alleen bestaat met de recent ontwikkelde test de mogelijkheden om dit onderzoek te vervangen, maar is het ook succesvol gebleken bij het vroeg identificeren van maagkanker. Dit is een cruciale vooruitgang omdat vandaag de dag maar bij slechts 20 procent van de patiënten maagkanker in een vroeg stadium wordt opgespoord waarbij het verwijderen van de tumor mogelijk is.

In het verleden konden vergelijkbare apparaten al andere vormen van kanker zoals huid, borst, nier, urinewegen, long en eileiderkanker “ruiken”.

Het Israëlische team onder leiding van professor Hosam Haick, dat het voortouw van dit onderzoek had, is afkomstig van de chemische technologie faculteit van het Technion. Het Chinese team is onderdeel van het University Hospital in de Anhei provincie, het Letse team van de Universiteit van Letland. De studie resultaten zijn gepubliceerd in het British Journal of Cancer.

Leest u hier het artikel in het Engels: NoCamels.