symbol

Świat bez strachu – przełom w usuwaniu traumatycznych wspomnień

W badaniu przeprowadzonym w Izraelskim Instytucie Weizmanna naukowcom udało się wyłączyć mechanizm neuronalny, w wyniku którego tworzone są wspomnienia strachu w mózgu myszy. Po zabiegu myszy wznowiły zachowania, przed którymi wcześniej powstrzymywał je wyuczony strach..

Według kierownika projektu, dr Ofer Yizhar “mózg jest dobry w tworzeniu nowych wspomnień, gdy są one związane z silnymi emocjami, takimi jak intensywna przyjemność czy strach. Dlatego łatwiej jest pamiętać o wydarzeniach mających silny wpływ na nasze życie – zarówno o tych dobrych, jak i o tych złych. Ale także dlatego, że wspomnienia traumatycznych doświadczeń są często bardzo długotrwałe, predysponujące do PTSD “.

W badaniu zespół dr Yizhara przeanalizował komunikację między dwoma regionami mózgu: ciałem migdałowatym (amygdala) i korą przedczołową (prefrontal cortex). Ciało migdałowate odgrywa kluczową rolę w kontrolowaniu emocji, podczas gdy kora przedczołowa jest głównie odpowiedzialna za funkcje poznawcze i przechowywanie długotrwałych wspomnień.

Poprzednie badania sugerują, że interakcje między tymi dwoma regionami mózgu przyczyniają się do tworzenia i przechowywania niechcianych wspomnień oraz że interakcje te skutkują powstawaniem PTSD. Dokładne mechanizmy tych procesów nie były jednak dotąd znane.

W nowym badaniu naukowcy po raz pierwszy wykorzystali genetycznie zmodyfikowany wirus, aby oznaczyć te neurony ciała migdałowatego, które komunikują się z korą przedczołową. Następnie, używając innego wirusa, w te neurony wstawiono gen kodujący wrażliwe na światło białko. Kiedy na mózg skierowano światło, aktywacji ulegały tylko neurony zawierające wrażliwe na światło białka.

W toku badania odkryto, że gdy myszy były narażone na bodźce indukujące strach, linia komunikacji pomiędzy ciałem migdałowatym a korą przedczołową została silnie aktywowana. Myszy, których mózgi wykazywały taką wzmożoną komunikację, częściej zachowywały wspomnienie strachu, reagując z przerażeniem za każdym razem, gdy usłyszały dźwięk, który poprzednio towarzyszyły bodźcom wywołującym strach.

Wreszcie, aby wyjaśnić, w jaki sposób ta linia komunikacji przyczynia się do tworzenia i stabilizacji wspomnień, naukowcy opracowali innowacyjną technikę optogenetyki osłabiającą połączenie neuronowe między ciałem migdałowatym a korą przedczołową, wykorzystując serię powtarzających się impulsów świetlnych.

W efekcie, gdy połączenie zostało osłabione, myszy przestały odczuwać strach po usłyszeniu “przerażającego” dźwięku. Zaburzenie przepływu impulsów pomiędzy połączeniami neuronowymi ciała migdałowatego i kory przedczołowej wyraźnie więc osłabiło, a może nawet unicestwiło pamięć badanych myszy o obiekcie ich strachu.

Jak przekonuje Ofer Yizhar: “Pewnego dnia nasze odkrycia mogą pomóc w opracowaniu lepszych terapii, ukierunkowanych na połączenia pomiędzy ciałem migdałowatym a korą przedczołową, w celu złagodzenia objawów strachu i zaburzeń lękowych”.

 

Szczegółowy opis badania znajdziecie Państwo na stronie:

http://www.nature.com/articles/nn.4523.epdf?author_access_token=9kXDnYAKk2bH-24Ce6BlF9RgN0jAjWel9jnR3ZoTv0Otg4lYG-NShxXlZh3td9Qh3xQrWcxbgaH-nc9EGNWDCAY-9cFkZ3ChREyMZprlqPFOl3QZKvGg2Gs-MHlgm4Do